Αρχική ~ Αρθρα ~ Ο καιρός των («διαφορετικών»)Τσιγγάνων…….

Ο καιρός των («διαφορετικών»)Τσιγγάνων…….

Μια «αδέσποτη σφαίρα», ένας νεκρός 11χρονος, και η πένθιμη αμηχανία μιας «σύγχρονης κοινωνίας» που παραπατάει στα «αναστενάρια» των ιδεοληψιών….κάλυκες στα μπαλκόνια, ξυλοδαρμοί και κλοπές μέρα μεσημέρι, σταμάτημα ΙΧ και ληστεία, η διαδρομή με το Α10 ή το Β10 μια εμπειρία των «ταξιδιών» δεκάδων τοξικομανών, οι ταξιτζήδες που δεν διασχίζουν το Ζεφύρι…

Δεχόμαστε τη βία ιδεολογημάτων που όταν δεν εμπορεύονται το παραδοσιακό μοτίβο του «κακού γύφτου που παίρνει τα μικρά παιδιά», τότε  εξιδανικεύουν τη «διωκόμενη μειονότητα» είτε με μυθοποίηση του «Μπίθρου» είτε με απολυτοποίηση του «δικαιωματισμού»…η ζωή ασφυκτιά μέσα στους κορσέδες «σύγχρονων ιδεών» που παραποιούν την πραγματικότητα και εκβιάζουν τη λογική…

‘Οσο η τεχνολογία εξασφαλίζει περιορισμό του «εργατικού κόστους», τόσο ο «κοινωνικός αποκλεισμός» θα γίνεται «ηρωικό τραγικό περιθώριο» όπου το «πλεονάζον ανθρώπινο δυναμικό» θα παρασιτεί εξαθλιωμένο, μετατρέποντας την ταξική πάλη σε «πολέμους συμμοριών» και τις κοινωνικές αντιθέσεις σε πολιτισμικά χάσματα…. «ρατσισμός» και «αντιρατσισμός», ως υποκατάστατα των πλατιών ιδεολογιών της κοινωνικής απελευθέρωσης..και στο μέσο, σε ένα διαρκή μαρασμό, η πατρίδα : έρμαιο «δικαιωματικών» κανιβαλισμών και θύμα μιας πολιτιστικής υποβάθμισης πιο εξοντωτικής από δέκα εκατομμύρια ‘Αουσβιτς…

Από διπλανό οίκημα, σε καταυλισμό Ρομά, το «τυχαίο βόλι», σε μια περιοχή της πρωτεύουσας κατάμεστη από φιγούρες της ανομίας, από κάθε καρυδιάς καρύδι…περάστε νύχτα από το Ζεφύρι ή τη Φυλή, ας πούμε…δεν είναι απλώς μία από τις λεγόμενες «υποβαθμισμένες συνοικίες»(στο ορισμένο ταξικό πλαίσιο) αλλά ένα κανονικό «αυτοδιοικούμενο» γκέτο, μια «επικράτεια» της παραβατικότητας και της βίας, ένα εργαστήριο παραγωγής υποπολιτιστικών εστιών…όταν ο μύθος των «δικαιωμάτων» συναντά την αγκαθωτή αλήθεια της ταξικής καταστροφής, το «προϊόν» το λένε κοινωνική κατάρρευση…

Ο «δικαιωματικός προοδευτισμός», η πελατειακότητα, η μικροαστική αμεριμηνησία, οι ανίερες συναλλαγές : καθόρισαν ένα αρρωστημένο στάτους με γοητευτική σκηνοθεσία…από τον «Γύφτο» του Βιζυηνού, τον «έξω καρδιά» γανωματζή που συνθέτει και μοιρολόγια, έχουν διανυθεί πολλές δεκαετίες μέσα στους λαβυρίνθους του μεταπρατισμού και της πολύτροπης αλλοτρίωσης…και ο «Γύφτος» του συγκλονιστικού «Δωδεκάλογου», ήταν απλώς ένα ρομαντικό σύμβολο που εξισορροπούσε, στο συλλογικό φαντασιακό, τον ορθολογισμό του πρώιμου τεχνοκράτη, δημιουργώντας μια ποιητική ενότητα πνεύματος…

Οι όποιες «παθογένειες» μιας οργανωμένης κοινωνίας, δεν δικαιολογούν τη θεοποίηση της ανομίας, όπως ακριβώς η ταξική αδικία και βία δεν δικαιολογεί τον καταστροφικό μηδενισμό, την πρακτική απάρνηση του πολιτισμού επειδή αυτός υφίσταται το καρκίνωμα της ταξικής διαίρεσης…

Και δεν είναι μόνο οι Ρομά, αυτή η τάχα «ελεύθερη ράτσα» του νεοαστικού ρομαντισμού της κουλτουρέλ κενολογίας…είναι ένα σύνολο «μειονοτήτων», εθνικών, θρησκευτικών, πολιτισμικών, που βιώνουν το «απόκληρο» ως νομιμότητα της πολιτισμικής απαξίωσης…η γενική πτώση του πολιτιστικού επιπέδου(και όχι μονοσήμαντα και αόμματα τα «παράγωγα της κρίσης»…), σε μια παρδαλή και συγχυσμένη κοινωνία του πιο μετέωρου ευδαιμονισμού, είναι η πρώτη αιτιακή αναγωγή…αλλά αυτό δεν είναι ένα τελεσίδικο εμπόδιο, μα μια ανοιχτή πρόκληση να εκπολιτίσουμε τον συλλογικό μας εαυτό…

Και δίπλα της, όλη η μετανεωτερική μυθολογία των «υποκειμένων με δικαιώματα» : αυτό το διανοητικό τερατούργημα που δικαιολογεί τα πάντα εν ονόματι μιας «υποκειμενικότητας» ακαθόριστης και καθαυτής αλλά και στις κοινωνικές και πολιτισμικές της συνάφειες και παραπομπές…

Η ιδεολογική τρομοκρατία του «φασισμού», η μόδα του στιγματισμού όταν επικαλεστείς τα στοιχειώδη της ανθρώπινης συμβίωσης, τείνει να εμπεδώσει τη νομιμότητα κάθε «διαφορετικότητας» που ακυρώνει το κοινωνικό γεγονός, υπονομεύει τις βασικές αρχές του πολιτισμού, χλευάζει την ηθική, καταρρακώνει το κύρος «σταθερών» που εξανθρωπίζουν το ανθρώπινο…

Είναι, σίγουρα, και το καθεστωτικό «παιχνίδι» της διαπλοκής κρατικών, επιχειρηματικών και πολιτικών συμφερόντων και επιδιώξεων : αλλά αυτός ο βασικός παράγοντας, αν απολυτοποιηθεί(στη βάση μιας «ταξικής ανάλυσης»..) θα συρρικνώσει το δράμα στη σφαίρα μιας κρατικονομικής διαχείρισης που δε μπορεί να δράσει στο πεδίο των σχέσεων, των πολιτισμικών οριζουσών και των συνειδησιακών διεργασιών…η περίπτωση της σχέσης κάποιων «μειοψηφικών συλλογικών υποκειμένων» με την οργανωμένη κοινωνία, δεν είναι «τυφλή» συνάρτηση της δυναμικής των «παραγωγικών σχέσεων»…

Ερχόμαστε, λοιπόν, στο περιβόητο σύνθημα για «κοινωνική ένταξη»!….τι σημαίνει «κοινωνική ένταξη»;..σημαίνει ενσωμάτωση σε έναν κοινωνικό οργανισμό, δηλαδή προσαρμογή σε ένα σύστημα συμβίωσης ρυθμιζόμενο από εμπεδωμένους κανόνες τυπικού και εθιμικού δικαίου…

«Προσαρμογή», η οποία : α. παραπέμπει σε διαδικασίες παιδείας, και β. συνάπτεται με ενέργειες κρατικού ελέγχου…τα όποια «τσιρίδια» φασιστοειδών, οι όποιες σπέκουλες της χρυσαυγίτικης πανούκλας, δεν δικαιολογούν την σταθερή άρνηση των «καλών Ρομά νομάδων» να ενταχθούν στην εθνική κοινωνική ολότητα όπου διαγράφουν τις ανομιακές(κερδοφόρες..) τροχιές τους ανενόχλητοι…

Η συστηματική εξόντωση Ρομά(και ομοφυλόφιλων) από τον Ναζισμό, αφορούσε την αδυσώπητη υλοποίηση του Φυλετισμού στην ακρότατη «άρια» εκδοχή του…η σύγκριση αυτής της θανάσιμης βαρβαρότητας με την «κάθετη» μείωση της ποιότητας ζωής των απλών ανθρώπων, και τη συνακόλουθη έντονη δυσφορία τους, είναι απλώς ένα προπαγανδιστικό τέχνασμα, ένα αχρείο ψέμα…καμιά σχέση δεν έχουν..

Ακόμα και στον ‘Αγιο Παντελεήμονα, εκεί όπου στήθηκε η φαντασμαγορία της λωποδυτικής «αλληλεγγύης», ακόμα κι εκεί όπου όντως «έδωσε τα ρέστα» της η συμμορία της ΧΑ : το πρόβλημα της πολιτισμικής αποσύνθεσης, το οξύ ζήτημα του εξευτελισμού της ανθρώπινης καθημερινότητας, ήταν υπαρκτό…δεν είναι «προοδευτική σκέψη» η εθελοτυφλία, η παραμόρφωση, η τεχνητή εικόνα…

Και τι σημαίνει «σεβασμός στη διαφορετικότητα»;…σημαίνει αποδοχή μιας λειτουργικής ταυτότητας χωρίς πολιτισμικές αξίες και κοινωνικές νόρμες;..αυτό πια είναι υποβιβασμός του εθνικού κοινωνικού σε άναρχο άθροισμα, σε έναν πρωτογονισμό της τυχαιότητας με ηθικό κώδικα αυθαιρεσίας…γιατί είναι «ρατσισμός» η απόρριψη μιας συμβίωσης με όρους ανθυγιεινής ασυδοσίας και ηθικής απαξίας;…γιατί είμαι υποχρεωμένος να «απολαμβάνω» το δημόσιο λουτρό ενός Ρομά σε ένα «καταυλισμό» κατάληψης ακάλυπτου χώρου;..γιατί δε μπορώ να βολτάρω σε ένα δρόμο, καθώς αντιμετωπίζω τον κίνδυνο να ξυλοκοπηθώ για να μου αρπάξουν το κινητό;…ποιος σας είπε ότι κοινωνικό μου όραμα είναι οι εντελώς χαλασμένες κοινωνίες των δυτικών μητροπόλεων;…η «ασφάλεια» γίνεται φασισμός, όταν το «δικαίωμα» γίνεται εξουσία…

Αυτοί που κόπτονται για τέτοιες μειονότητες, με πόση «χειραφετημένη αισθητική» και με πόση «αηθική μεταηθική» συνυπάρχουν εξ ασφαλούς αποστάσεως με αυτή την πρωτόγονη αδιαφορία για το κοινό βίωμα;…αν πειράξεις Ρομά θα υποστείς τη συλλογική βία της «αντεκδίκησης της φυλής», αλλά αν σε πειράξει Ρομά θα επέμβει μέχρι και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για να μην «παραβιαστούν τα δικαιώματα»…μάλλον δεν είδατε σωστά τον «Καιρό των Τσιγγάνων» και δεν κατανοήσατε τις πολιτισμικές συντεταγμένες….

Και πόσος σεβασμός, πια,  σε συμπεριφορές απολίτιστων και αντικοινωνικών εθιμικοτήτων;..ποια λογική και ποια ηθική υποχρεώνουν μια θεσμισμένη κοινότητα να υφίσταται την αποφορά της απλυσιάς, τη «βιοπάλη» της κλεψιάς, την «αντισυμβατικότητα» των συμμοριών και των νταήδων;…οι «προοδευτικοί» που ανάγουν τον νόμο σε Μείζονα Ρυθμιστή της «δικαιωματικότητας», γιατί τάχα είναι τόσο μα τόσο αδιάφοροι για τη συγκεκριμένη σχέση των «καλών μειονοτήτων» με τον νόμο;…γιατί λειτουργούν τόσο μα τόσο επιλεκτικά όσον αφορά το κύρος της Πολιτείας και την αναγκαιότητα των Θεσμών;…και γιατί μια ολόκληρη κοινωνία-και μάλιστα σε μια φάση της βαθιά τραγική και δύσκολη-να υφίσταται τη διαλυτικότητα των δικών τους αντιφάσεων και ανεπαρκειών;…

Οι κοινωνικές, ταξικές και παιδευτικές ρίζες αυτών των μύθων, είναι κατανοητές..αλλά η ανωριμότητα της ανοχής σπέρνει με ροδοπέταλα τον δρόμο στη «φυλετική ιδέα»…

Του Νίκου Σταθόπουλου

Αφήστε το σχόλιό σας

x

Δείτε επίσης

Ο Δον Κανάγιας της κυβέρνησης Τσίπρα

Τον ξέρετε τον κ. Δραγασάκη; Είναι ένας από τους κατ’ επάγγελμα άεργους της αριστεράς, ο ...

Η Πολιτική Επιθεώρηση "Ανάποδα", αναζητά συνεργάτες. Απόρριψη