Αρχική ~ Αρθρα ~ Πληρώνουμε ακριβά τις καραμούζες μας…

Πληρώνουμε ακριβά τις καραμούζες μας…

Magician wandΠλησιάζουμε ήδη τον έβδομο χρόνο κατοχής από τότε που το πολιτικό σύστημα αποφάσισε αργά και μεθοδικά να παραδώσει την πατρίδα μας (γη και ουρανό) στους υποτιθέμενους δανειστές.

Από εμάς το 2010 λίγοι είχαν καταλάβει την όλη μεθόδευση και όσοι είχαμε τότε κολλημένο το ραδιόφωνο μας στο Ράδιο 9 και ακούγαμε με ανοικτό στόμα τον Δημήτρη Καζάκη να μας αναλύει βήμα-βήμα πως ξεκίνησε η πορεία της Ελλάδας προς το βάραθρο και τι μας περίμενε.  Δεν μπορώ να πω ότι όλοι πιστέψαμε τότε την κ. Γεωργαντά που διατεινόταν με όσο πάθος είχε ότι τα στοιχεία με τα οποία μπήκαμε στο ΔΝΤ «ήταν «μαγειρεμένα» για να παραδοθεί το «οικόπεδο» στους επικυρίαρχους και να  αποδειχτεί επτά χρόνια μετά ότι είχε δίκιο.  Ο Δ. Καζάκης να αναλύει σε κάθε ευκαιρία  ότι το Ευρώ είναι χρεόγραφο και με αυτό μας έδεσαν για πάντα στο άρμα της Ευρώπης και ότι με αυτό τον τρόπο καταλύθηκε η εθνική μας κυριαρχία. Και εμείς τι κάναμε εμείς; Μα το απλούστερο, ψηφίζαμε τον επόμενο «αρχηγό» που θα μας έλυνε το πρόβλημα και κάθε φορά να αποδεικνύεται ότι μας γέμιζαν ψέματα για να υφαρπάξουν την ψήφο μας, δηλ. την συναίνεση μας στο δικό τους «έγκλημα».

Σήμερα δεν έχουν αλλάξει και πολύ τα πράγματα.  Ο ένας τον άλλο ρωτάει « Μα γιατί τώρα  που ξέρουμε γιατί δεν ξεσηκωνόμαστε;» «Τι φοβόμαστε;» Έχουμε θρηνήσει περισσότερα θύματα από ένα πόλεμο, έχουν αυτοεξοριστεί τα παιδιά μας και ολόκληρες οικογένειες συγγενών και φίλων μας.  Η υπογεννητικότητα έχει κτυπήσει κόκκινο και προειδοποιεί ότι το 2030 θα έχουμε σοβαρό πρόβλημα σαν κράτος , το μεταναστευτικό μας δημιουργεί προβλήματα και άγχος.  Είναι γνωστό ότι είτε στον πόλεμο, είτε στην ειρήνη, η διαφορά ανάμεσα στο σωστό τρόπο και στον λαθεμένο , είναι ότι ο σωστός μας οδηγεί σε συμπεράσματα, αφού έχουμε την κατάλληλη γνώση και σε διαπιστώσεις, ενώ ο λαθεμένος σε καταστάσεις υπερέντασης και νευρικών κλονισμών.

Μαζευτήκαμε στις πλατείες και φωνάζαμε και ουρλιάζαμε χωρίς όμως να δώσουμε με αυτόν τον τρόπο ένα διέξοδο στον επερχόμενο θάνατο της χώρας μας. Η εξαθλίωση έχει προχωρήσει σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Παράδειγμα τρανό η εξαθλίωση των νοσοκομείων όλης της χώρας που ξεκίνησε αργά και σταθερά με  την περίθαλψη  άλλοτε να την ονομάζουμε  ΕΟΠΠΥ, άλλοτε ΠΕΔΥ.  Θυμάστε τον υπουργό κ. Γεωργιάδη που υπερηφανευόταν στην Βουλή ότι εμείς (ΝΔ) θα ψηφίζουμε όλα τα μνημόνια και παράλληλα χιλιάδες συμπολίτες σερνόντουσαν στα νοσοκομεία, αφού ο φόβος και η στενοχώρια είχε κατά κόρον ανεβάσει τις παθήσεις, με τους γιατρούς να προειδοποιούν για πανδημία με τις καρδιακές προσβολές και τον καρκίνο να θερίζουν.

Επιστημονικές μελέτες έχουν καταδείξει ότι κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, σχεδόν το ένα τρίτο του εκατομμυρίου των στρατιωτών των ΗΠΑ σκοτώθηκαν στη μάχη και την ίδια περίοδο οι καρδιακές προσβολές σκότωσαν δύο εκατομμύρια πολίτες από στεναχώρια και στρες.  Εξάλλου το πολιτικό σύστημα χρησιμοποίησε πολύ καλά «το μαρτύριο της σταγόνας» δοκιμασμένο από τους Κινέζους μανδαρίνους, την Ιερά Εξέταση, τους Γερμανούς στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.  Η σταγόνα του νερού (εν προκειμένω) περικοπές, ανεργία, φόβος πολέμου , ένας εξαίρετος τρόπος ελέγχου της μάζας από τους εκάστοτε επικυρίαρχους, πέφτει αδιάκοπα πάνω από το κεφάλι μας, και οδήγησε και θα συνεχίζει να οδηγεί  πολλούς από εμάς στην τρέλα, στην αυτοκτονία, στην απομόνωση.

Εάν υποθέσουμε ότι  όλα αυτά μας είναι γνωστά, δηλαδή έχουμε αναγνωρίσει το πρόβλημα, γιατί δεν έχουμε βρει σαν λαός την λύση του; Γιατί κάθε φορά που ακούμε κάποιον τύπου Σώρρα, τρέχουμε να του αναθέσουμε την σωτηρία μας; Αλήθεια ποιανού την σωτηρία; και από ποιον; Αναρωτηθήκαμε; ο Ρυντύαρ Κίπλινγκ είχε γράψει:

Έξη υπηρέτες έχω

Που μου’ μαθαν όσα κατέχω

Και τους λένε: Πως και Τι

Ποιος, πότε, που, Γιατί.

Δώσαμε απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα; Μάλλον όχι.

Ο Θωμάς ΄Εντισον είχε πει  « Δεν υπάρχει τέχνασμα που να μην το μεταχειρίζεται ο άνθρωπος για να αποφύγει την κουραστική δουλειά της σκέψης –δεν απασχολούμαστε  διόλου με τα γεγονότα, απλά τρέχουμε  πίσω από αυτά σαν κυνηγόσκυλα.  Θέλουμε να ασχολούμαστε μόνο με τα γεγονότα που δικαιολογούν τις πράξεις μας – τα γεγονότα που ταιριάζουν απόλυτα με τις πιο επιθυμητές μας σκέψεις και δικαιώνουν τις προϋπάρχουσες προκαταλήψεις μας».

Αναγνώριση λοιπόν του προβλήματος και συγκέντρωση όλης της πληροφορίας και γνώσης για την λύση του (Ποιο είναι το πρόβλημα; Ποιες οι αιτίες του; Ποιες οι πιθανές λύσεις του; Ποιες λύσεις προτείνουμε ΕΜΕΙΣ δεν ήταν καν στις σκέψεις μας.

Αντ’ αυτού έχουμε βρει τον τρόπο στο διαδίκτυο και παίρνουμε χιλιάδες πληροφορίες, να ψάχνουμε για σωτήρες,  χωρίς να είμαστε ικανοί να ξεχωρίσουμε εκείνες που πραγματικά θα λύσουν το πρόβλημα μας και το πρόβλημα του τόπου μας.  Μας λείπει η γνώση της ανάλυσης και της ερμηνείας των γεγονότων, έτσι οι επιτήδειοι βρίσκουν πεδίο δόξης λαμπρό να μας διοχετεύουν κάθε είδους πληροφορία, που θα βοηθήσει την δική τους ύπαρξη, επέκταση και «τσέπη».

Όπως πολύ σωστά είχε πει ο Μπερναέ Σω « Η μάθηση είναι μια προοδευτική διαδικασία.  Μαθαίνουμε δρώντας.  «Θεραπεία απασχόλησης» την λένε οι ψυχίατροι, αν και δεν είναι κάτι καινούργιο, οι αρχαίοι Έλληνες γιατροί την εφάρμοζαν αιώνες πριν. Όταν το μυαλό μας δεν είναι απασχολημένο, ή είναι απασχολημένο μόνο με τα σκουπίδια της τηλεόρασης, μας δημιουργούνται συναισθήματα ανησυχίας, φόβου και μίσους και αποδυναμώνουν κάθε κύτταρο μας για θεραπεία με την γνώση και την δημιουργική σκέψη.

Αν καθόμαστε άπραγοι και δεν κάνουμε τίποτα για να καταπολεμήσουμε την στεναχώρια που μας έχουν δημιουργήσει οι καταστάσεις και τις αγωνίες μας θα πάθουμε αυτό που ο Κάρολος Δαρβίνος αποκαλούσε «Add to dictionary», που δεν είναι τίποτα άλλο από την χαζομάρα, που την βλέπουμε τώρα τελευταία σε πολλούς συνανθρώπους μας, χωρίς να ξέρουμε ότι και αυτή ακόμη οφείλεται σε κλονισμό των νεύρων από στεναχώρια, φόβο και πίεση που κατατρώγει και καταστρέφει τη δύναμη της θέλησης μας και την δυνατότητα μας για οποιαδήποτε ενέργεια.  Αυτό δηλαδή που έχουμε πάθει και αυτό που τόσο έντεχνα το πολιτικό σύστημα έχει καταφέρει εναντίον μας.

Εν τούτοις όλοι μας μπορούμε ν’ αντέξουμε τις καταστροφές και τις τραγωδίες και να θριαμβεύσουμε πάνω τους.  Το ‘χει δείξει πάμπολλες φορές μέσα στην ιστορία του ο ελληνικός λαός.  Μπορεί να μην πιστεύουμε ότι είμαστε ικανοί, αλλά υπάρχουν εκπληκτικά δυνατές εσωτερικές πηγές που θα μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε κάθε κακό, αρκεί να θέλουμε να τις χρησιμοποιήσουμε. Είμαστε πολύ πιο δυνατοί από όσο φανταζόμαστε.   Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε σωστή επιλογή ανθρώπων που γνωρίζουν από στρατηγική πολιτική και δεν θα μας «πουλήσουν» με την πρώτη εξάρτηση τους από το παγκόσμιο σύστημα διακυβέρνησης.

Θυμηθείτε πως αποκαλούσαν τον λαό μας οι πολιτικοί που ψηφίσαμε– τεμπέληδες, αγράμματους, κοιμισμένους- προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να φτάσουμε στο «όριο απώλειας» μας, ώστε να μην μπορούμε να αντιδράσουμε και να γίνουμε υποχείρια της ευρωπαϊκής νέας τάξης πραγμάτων, πληρώσαμε πολύ ακριβά την ανοησία μας, που στοίχισε ανθρώπινες υπάρξεις, το μέλλον των παιδιών μας, την ίδια την υπόσταση της χώρας μας και συνεχίζεται επί επτά χρόνια τώρα.

            Ο Ζόλταν Πογκάτσα (Zoltan Pogatsa) Ούγγρος λέκτορας Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο της Δυτικής Ουγγαρίας αναλύει στο βιβλίο του « The Political Economy of the Greek Crisis” ( Η Πολιτική Οικονομία της Ελληνικής Κρίσης), στοιχεία της παραγωγικότητας των Ελλήνων και τον τρόπο μεθόδευσης για την καταστροφή της χώρας μας και της παράδοσης αυτού του γεωπολιτικού στρατηγικού χώρου στους δανειστές για την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων.  Θέματα βέβαια που κατά κόρον έχουν αναλυθεί και δημοσιοποιηθεί και από το ΕΠΑΜ.

Ο καθένας από εμάς έχει τεράστιες δυνατότητες και είναι μοναδικός στη φύση.  Όλοι μαζί αποτελούμε ένα τεράστιο σύνολο δυνατοτήτων, που ο καθένας συντρέχει και βοηθά τον άλλο και όλοι μαζί παλεύουμε για τον τόπο μας.  Είναι αυτή η στάση ζωής που αποκαλούσε ο Αριστοτέλης «φωτισμένη ανιδιοτέλεια».

Γιατί εάν πράγματι έχουμε την ικανότητα της εκτίμησης των πραγμάτων,  δεν θα είχαμε κάνει το λάθος όπως ο Μπέντζαμιν Φράνκλιν όταν ήταν επτά ετών, που το θυμόταν για εβδομήντα χρόνια μετά.  Είχε πραγματικά λαχταρίσει μια καραμούζα και άνοιξε τον κουμπαρά του και έβγαλε όσες δεκαρίτσες είχε και την αγόρασε και άρχισε να τριγυρνά σφυρίζοντας με τις ώρες.  Τα αδέλφια του όμως τα μεγαλύτερα άρχισαν να τον κοροϊδεύουν για την κουταμάρα του, που έδωσε τα χρήματα του για αυτή την καραμούζα.  Αργότερα όταν ήταν μια παγκόσμια μορφή είχε εξομολογηθεί ότι αυτή του η πράξη περισσότερη θλίψη του έδωσε παρά ευχαρίστηση.  ΄Οσο μεγάλωνα, γράφει, και έβγαινα στον κόσμο, παρατηρούσα τις πράξεις των ανθρώπων, υπήρχαν πάρα πολλοί που είχαν πληρώσει ακριβά μια καραμούζα. Δηλαδή κατάλαβα ότι μεγάλο μέρος από τα λάθη και τις αθλιότητες του ανθρώπινου γένους οφείλονται στη λαθεμένη εκτίμηση της αξίας των πραγμάτων και ότι πληρώνουν πάντα ακριβά τις καραμούζες τους».

 

Δέσποινα Κουρουπάκη

Μέλος Ε.ΠΑ.Μ Τ.Ο. Σητείας

 

Βιβλιογραφία: Νταίηλ Κάρνετζυ

Αφήστε το σχόλιό σας

x

Δείτε επίσης

Ζήσε με ένα ιδανικό: Την Ελεύθερη Πατρίδα!

Το κάψιμο της Ελληνικής Σημαίας, από άφρονες  εχθρούς της Δημοκρατίας και της Πατρίδας, στη διάρκεια ...

Η Πολιτική Επιθεώρηση "Ανάποδα", αναζητά συνεργάτες. Απόρριψη