Αρχική ~ Διεθνη ~ Brexit: Γιατί ψηφίζω την έξοδο από την Ε.Ε.

Brexit: Γιατί ψηφίζω την έξοδο από την Ε.Ε.

brexitΣτις 23 Ιουνίου, η Βρετανία ψηφίζει για το αν θα παραμείνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όντας έξω από τη χώρα κατά την ημερομηνία αυτή, έκανα αίτηση για ταχυδρομική ψηφοφορία. Έχω σημειώσει στο ψηφοδέλτιο μου, με ένα βαθμό τρόμου, υπέρ της εξόδου από την ΕΕ. Στην αρχή ανησύχησα ότι αυτή η ψηφος ερχόταν σε σύγκρουση με τις κοσμοπολίτικες τάσεις μου. Τελικά, αποφάσισα ότι απόρριπτωντας της ΕΕ θα ερχόμουν πιο κοντά στους πολίτες της Ευρώπης, και θα ήμουν πιο πιστός στα υψηλότερα ιδανικά της ηπείρου από εκείνους που επιθυμούν να παραμείνουν.

Ορδές οικονομολόγων, άνθρωποι που πέρνουν αποφάσεις και χαράζουν πολιτικές από όλο τον κόσμο, έχουν προειδοποιήσει για την οικονομική απειλή ενός Brexit. Αυτές οι φωνές στερούνται αξιοπιστίας. Κανένας από τους οικονομολόγους υπέρ του να παραμείνει η χώρα στην Ε.Ε., εξ όσων γνωρίζω, αναμένεται την παγκόσμια οικονομική κρίση. Το Υπουργείο Οικονομικών του Ηνωμένου Βασιλείου ισχυρίζεται ότι το εισοδήμα των Βρετανών θα είναι χαμηλότερο για τα επόμενα χρόνια μετά την αποχώρηση από την ΕΕ. Το ίδιο Υπουργείο Οικονομικών, ωστόσο, είχε επανειλημμένα προβλήματα με την πρόβλεψη της επόμενης χρονιάς για το ΑΕΠ του Ηνωμένου Βασίλειου. Όχι πολύ καιρό πριν, πολλοί πολιτικοί και οι επιχειρηματίες υποστήριζαν ότι η Βρετανία θα έχανε αν δεν είχε ενταχθεί στο ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα. Γνωρίζουμε τώρα ότι η πραγματική συμφορά θα ήταν η προσχώρηση στο ευρώ.

Στην πραγματικότητα, το μεγαλύτερο οικονομικό κίνδυνο που θέτει το Brexit προέρχεται από την απειλή αντιποίνων από τους πάλαι ποτέ ευρωπαϊκούς μας «εταίρους». Δεδομένου ότι η Βρετανία έχει ένα μεγάλο εμπορικό έλλειμμα με την Ευρώπη, ένας εμπορικός πόλεμος θα ήταν παράλογος. Είναι ένας φτωχός προβληματισμός σχετικά με την ΕΕ ότι μια τέτοια απειλή θα πρέπει να είναι αξιόπιστη.

Φυσικά, αφήνοντας την ενιαία αγορά δημιουργεί αβεβαιότητα – μια κατάσταση που απωθεί τη σύγχρονη ράτσα αυτών που χαράσουν πολιτικές. Στο παρελθόν, ανεπτυγμένες οικονομίες έχουν αντέξει πολύ μεγαλύτερα σοκ. Η ανάπτυξη της οικονομίας των ΗΠΑ, για παράδειγμα, έμεινε προσωρινά πίσω από τη Μεγάλη Ύφεση. Ούτε χρειάστηκαν πολλά χρόνια μετά το 1945 για την έξοδο της Γερμανίας κατά κεφαλήν για να επιστρέψετε στην προπολεμική τάση. Είναι αδιανόητο, κατά την άποψή μου, ότι το Brexit θα μπορούσε από μόνο του μόνιμα να βλάψει τις οικονομικές προοπτικές της Βρετανίας.

Ακόμη και αν τα οικονομικά επιχειρήματα είναι παραφουσκωμένα, η ψηφοφορία για το Brexit δεν αποκαλύπτει μια μη ελκυστική τάση μικροαστικού εθνικισμού σε αντίθεση με τις σύγχρονες προοδευτικές αξίες; Δεν με βάζει η ψήφος μου σε κακή εταιρεία;

Δεν με βάζει η ψήφος μου σε κακή εταιρεία;Δεν το πιστεύω. Στο πανεπιστήμιο, διάβασα την ευρωπαϊκή ιστορία του 18ου αιώνα. Τα ιδανικά του Διαφωτισμού – μια προτίμηση για τον λόγο πάνω στην παράδοση, για τον οικονομικό ατομικισμό πάνω από τον έλεγχο του κράτους, για την ανοχή πάνω από τη μισαλλοδοξία, και την πεποίθηση ότι οι σχέσεις μεταξύ των εθνών θα πρέπει να διέπεται από το κράτος δικαίου – παραμένουν κοντά στην καρδιά μου. Οι ίδιες έννοιες καθοδηγησαν τους ιδρυτές του μεταπολεμικού ευρωπαϊκού σχεδίου.

Η ΕΕ έχει έκτοτε προδώσει αυτά τα ιδεώδη. Το 1795, ο Immanuel Kant, ο Γερμανός φιλόσοφος που επινόησε τον όρο «Διαφωτισμός», έγραψε «αιώνια ειρήνη: ένα φιλοσοφικό Σκίτσο«. Σε αυτό το δοκίμιο, ο Kant έδειξε βαθύ σεβασμό για τη χωριστή ταυτότητα του κράτους: «ένα κράτος, όπως το στέλεχος ενός δέντρου έχει τη δική ρίζα του … το να ενσωματωθεί ως μόσχευμα σε ένα άλλο κράτος, είναι σα να καταστρέψει την ύπαρξή του ως ηθικό άτομο.« Η συνέπεια του συνδυασμού κρατών μεταξύ τους, ακόμη και όταν γίνεται ειρηνικά μέσω δυναστικών συμμαχιών, θα ήταν ότι οι «τα υποκείμενα του κράτους χρησιμοποίηθηκαν και καταχράστηκαν ως θπκείμενα που μπορεί να διαχειρίζονται την βούληση τους.

Ο Καντ ορίσε μια δημοκρατική κυβέρνηση ως αυτή που κέρδισε την «συναίνεση των πολιτών ως μέλη του κράτους». Προτίμησε αυτό από τον δεσποτισμό, που χαρακτηρίζεται από «την ανεύθυνη εκτελεστική διοίκηση του κράτους από τους νόμους που θεσπίζονται και ισχύουν από την ίδια δύναμη που τους διαχειρίζεται«. Ενώ ο Καντ πρότεινε μια διεθνή ομοσπονδία των κρατών να αποφευχθεί ο πόλεμος, αυτό το «δεν θα πρέπει να λάβει τη μορφή ενός κράτους που αποτελείται από αυτά τα έθνη«. Ένα τέτοιο υπερκράτος δεν θα επέτρεπε την ύπαρξη ενός ελεύθερου κράτους που εξ ορισμού αμφότερα θα είχαν και θα εφάρμοζαν δικούς της νόμους: «Κάθε κράτος», έγραψε ο Καντ, «τοποθετεί το μεγαλείο του (γι ‘αυτό είναι παράλογο να μιλάμε για το μεγαλείο του λαού) στο να μην υπόκειται σε κανένα εξωτερικό νομικό περιορισμό «.

Από την ίδρυσή του το 1950, το ευρωπαϊκό σχέδιο έχει μεταμορφωθεί από το ιδεώδες του Καντ μιας διεθνούς ομοσπονδίας σε κάτι που μοιάζει με τα τέλη της αυτοκρατορίας των Αψβούργων μια εκτεταμένη και εριστική συσσώρευση των εθνών που αγωνίζονται ενάντια κεντρομόλες δυνάμεις. Η μορφή διακυβέρνησης της ΕΕ, κατά την Καντιανή άποψη, μπορεί να περιγραφεί ως «δεσποτική«, δεδομένου ότι η συγκατάθεση του κοινού δεν έχει αποκτηθεί.

Κατά τη διάρκεια των ατέρμονων χρόνων της κρίσης του ευρώ, η ανεργία σε ορισμένες περιοχές της Ευρώπης έχει υπερβεί τα επίπεδα της Μεγάλης Ύφεσης. Οι πολίτες της Ελλάδας, της Ισπανίας και αλλού υποφέρουν από την επιβολή λιτότητας από την ΕΕ με ελάχιστη προοπτική ενδεχόμενης οικονομικής ανάκαμψης. Εάν η ΕΕ νοιαζόταν για τους πολίτες της, ή ήταν πλήρως τις ευθύνες τους, ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις θα έχουν θεσπιστεί. Αυτό δεν έχει συμβεί. Ως αποτέλεσμα, η δυσαρέσκεια σε όλη την Ευρώπη είναι η ενίσχυση του πολιτικού εξτρεμισμού της ποικιλίας 1930. Αργά ή γρήγορα, κάτι που πρέπει να αποδώσει.

Η ψηφοφορία για το Brexit, πιστεύω ότι, με βάζει στην καλύτερη εταιρεία. Αυτό δείχνει την αλληλεγγύη της προς το πολύπαθο ευρωπαϊκό κοινό και συνάδει με τις αρχές του Καντ, τον μεγαλύτερο του Διαφωτισμού φιλοσόφο.

Σχόλιο από τον καγκελάριο Edward , για το Reuters Breakingviews.

Πηγή: cnbc.com

x

Δείτε επίσης

Μέχρι το 2046 η παράταση της σύμβασης παραχώρησης του Ελευθέριος Βενιζέλος

Στο ΦΕΚ δημοσιεύθηκε η συμφωνία για την 20ετή παράταση της σύμβασης παραχώρησης του αεροδρομίου «Ελευθέριος ...

Η Πολιτική Επιθεώρηση "Ανάποδα", αναζητά συνεργάτες. Απόρριψη